پرش به محتوا

درس هایی از ولاء

زيارت سالار شهيدان امام حسين‏(عليه السلام)

زيارت سيد الشهداء(عليه السلام) مقدم بر مرجعيّت بعد از سقوط ظالم عراق، فقيه مقدس، مرحوم ميرزاى تبريزى ‏قدس سره بسيار تلاش كردند كه جهت زيارت عتبات عازم كشور عراق شوند اما بعضى از مسئولين به دليل وضعيت امنيتى صلاح نمى‏ ديدند. بارها و بارها تصميم گرفتند به زيارت عتبات مقدسه حركت كنند وليكن موفّق به اين امر نشدند. يك روز يكى از آقايان به فقيه مقدس ميرزاى تبريزى ‏قدس سره گفت: آقا! شما مرجع هستيد و جامعه به شما نياز دارد و زيارت مستحب است وليكن حلّ مشكل شرعى مردم بر دوش شما مى ‏باشد. شما به تقويت حوزه، تربيت طلّاب و دفاع از مبانى بر حق تشيّع مى ‏پردازيد و اين كار كمى نيست بنابراين فعلاً فكر زيارت نباشيد. ناگهان مشاهده شد مرحوم ميرزاقدس سره در حالى كه اشك در چشمانشان حلقه زده فرمود: من اين طور فكر نمى‏ كنم! آرزوى من زيارت سيد الشهداءعليه السلام است و به مرجعيّت فكر نكرده و نمى ‏كنم و اين مذهب صاحب دارد و او پاسدار و نگهبان اوست. اگر وضعيت عراق خوب شود ان شاء اللَّه به زيارت خواهم رفت و مرجعيّت مانع اين كار نمى ‏شود، و بارها و بارها مى‏ فرمود: چه توفيقى در ايام تحصيل در نجف اشرف داشتيم شب‏هاى جمعه به كربلا مشرف مى ‏شديم و به ساحت حضرت سيد الشهداءعليه السلام عرض ادب مى كرديم و بهترين ايام عمرمان همان روزها بود و فكر نمى‏ كرديم روزى از اين فيض الهى محروم شويم وليكن هر آنچه واقع شود قضاى الهى است و ما راضى به رضاى او هستيم.