پرش به محتوا

آیت الله سید رضا بهاءالدینی

تهذيب انبيا

انبيا: تهذيب و سازندگي را از خود شروع مي‌کردند، آن‌گاه به محيط خانواده مي‌پرداختند و سپس به جامعه روي مي‌آوردند و در صدد تهذيب و تطهير و تربيت جامعه بر مي‌آمدند. انبيا: تهذيب و سازندگي را از خود شروع مي‌کردند، آن‌گاه به محيط خانواده مي‌پرداختند و سپس به جامعه روي مي‌آوردند و در صدد تهذيب و تطهير و تربيت جامعه بر مي‌آمدند. انبيا و اولياي الهي، در اثر تهذيب و رياضت نفس، چون خورشيد تابان مي‌درخشيدند و اطراف خود را روشن و نوراني مي‌کردند و هر کس مستعد بود، بر اثر نورانيت شمسِ نبوّت و قمرِ ولايت، هدايت مي‌يافت. روش تربيتي انبيا و اوليا عملي بود؛ نه حرفي. حرکات و سکنات و اعمال انبيا، همه تعليم و هدايت است. انبيا و اوليا: به دنيا به عنوان ابزار و طريقت مي‌نگريستند، نه به عنوان موضوعيت. انبيا: دنيا را به صورت منفي طرد نمي‌کردند، لکن انغمار و فرو رفتن در دنيا و موضوعيت براي آن قائل شدن را رد مي‌کردند. رجل الهي دنيا را در خدمت دين به کار مي‌گيرد و کساني که بر اساس وهم و ماديّت زندگي مي‌کنند، دين را به خدمت دنيا مي‌گيرند.