پرش به محتوا

آیت الله سید رضا بهاءالدینی

زيان دروغ

شايد ما دروغ را از گناهان به حساب نياوريم، در کسب که دروغ را مانع نمي‌دانند؛ مي‌گويند: اگر معامله دروغ باشد، باطل نيست. شايد ما دروغ را از گناهان به حساب نياوريم، در کسب که دروغ را مانع نمي‌دانند؛ مي‌گويند: اگر معامله دروغ باشد، باطل نيست.
حضرت علي مي‌فرمايد: انسان در صورتي که دروغ بگويد، گرچه دروغ مسخره آميز باشد، با ايمان آشنايي پيدا نمي‌کند،  گرچه بخواهد با دروغ دسته‌اي را خوشحال کند، سرور در قلب ايجاد کند ـ نه به قصد فساد ـ اين دروغ هم مضر است. چون اعتمادي که انسان‌ها به يکديگر دارند، از ميان مي‌رود. بايد چنان باشيم که اگر کلامي از ما صادر شد، مورد اعتمادِ همه باشيم. اگر مورد اعتماد بوديم، سند و دادگستري هم نمي‌خواهد. دادگستري مال افرادي است که به تکاليف الهي عمل نمي‌کنند. انسان تا تزوير نکند، از دادگاه نمي‌ترسد. خدا همه را به آگاهي موفق کند. همه با مکتب اسلام آشنا شوند و معايب خود را درک کنند و خود را بسازند که اساس اصلاحات، ساختن نفوس بشري است.