پرش به محتوا

درس هایی از ولاء

بهترين ذخيره قبر و قيامت

مرحوم ميرزا(قدس سره) و دستمال در مجالس روضه اهل بيت (عليهم السلام) فقيه مقدس، ميرزاى تبريزى ‏قدس سره مقيد بودند كه دستمال سياهى را كه مخصوص گريه بر اهل بيت‏ عليهم السلام بود، در روضه‏ها با خود حمل كنند و به ندرت اين كار را فراموش مى ‏كردند. گاهى اتفاق مى ‏افتاد كه مرحوم ميرزاقدس سره بدون برنامه ‏ريزى قبلى در مجلس روضه شركت مى ‏كردند و به همين سبب دستمال همراهشان نبود، وليكن ايشان در مجالسى كه خبر داشتند روضه برگزار خواهد شد، دو دستمال حمل مى ‏كردند: يكى سياه كه مخصوص گريه بر مصائب اهل بيت‏ عليهم السلام بود و اشك هاى خود را با آن پارچه مخصوص سياه پاك مى ‏كردند و ديگرى دستمال سفيدى بود كه مخصوص پاك كردن بينى و دهان مباركشان بود. ايشان مقيد بودند كه اشك خود را با آن دستمال سياه پاك كنند و هميشه مى ‏فرمودند: «من اين دستمال ها را براى قبرم مى ‏خواهم و وصيت كرده ‏ام كه دستمال ها را در قبر من جاى دهند تا امانى باشد براى قبر و قيامت». به حمد اللَّه فرزندان مرحوم ميرزاقدس سره موفق شدند كه دو دستمال سياه را يكى در دست مبارك و ديگرى را بر روى سينه ايشان جاى دهند و مرحوم ميرزاقدس سره با اين كار خود، به ديگران درس دادند كه با تمسّك بر اين روش، خود را از عذاب قبر در امان دارند و گريه‏ هاى خود را در دستمالى خاص خشك كنند كه فرياد رسى باشد در قبر و قيامت و راه گشايى باشد در محشر و اين دستمال‏ها گواهى باشد بر ابراز ارادت ميرزاقدس سره به اهل بيت‏ عليهم السلام، هنيئاً له عاش سعيداً و مات سعيداً.