پرش به محتوا

آیت الله سید رضا بهاءالدینی

خروج از فطرت

معلوم نيست که بشر با همة خصوصياتش از اولِ تکوينش، دروغگو و حقه‌باز باشد. بچه‌ها داخل خانه‌هاي شما منحرف مي‌شوند. وقتي بچه مي‌بيند که سراغ پدر را مي‌گيرند و مي‌گويند نيست، در حالي که او مي‌داند پدر در خانه است، دروغ گفتن را ياد مي‌گيرد. معلوم نيست که بشر با همة خصوصياتش از اولِ تکوينش، دروغگو و حقه‌باز باشد. بچه‌ها داخل خانه‌هاي شما منحرف مي‌شوند. وقتي بچه مي‌بيند که سراغ پدر را مي‌گيرند و مي‌گويند نيست، در حالي که او مي‌داند پدر در خانه است، دروغ گفتن را ياد مي‌گيرد.
بيشتر شما نمي‌توانيد شاهد سر بريدن يک مرغ باشيد، اما اگر آدم، بي‌ملاحظه‌گي کرد، صدّام مي‌شود، آدم کشي هم براي او آسان است؛ در حالي که سفاکي و آدم کشي از فطرت او نيست.
تأمين اقتصاد از راه سرقت، از فطرت نيست. تأمين اقتصاد بايد از طريق زحمت، تجارت، زراعت و صناعت باشد. اگر شما دلتان مي‌خواهد اقتصاد حرامي پيدا کنيد، اين مربوط به فطرت شما نيست، اين مربوط به آلودگي شما در اين عالم است. چون انسان وقتي آلوده شد، براي به دست آوردن پولِ مورد حاجت، متوسل به حرام مي‌شود.