زمين خوردة خود
اولين اثر عقل در نفوس بشري، ايجاد تقواست. يکي از آثار تقوا اين است که انسان نفوس را ميشناسد؛ بهشتي و جهنمي، هر دو پيش او واضح است. حقهبازها نميتوانند خود را به عنوان مرد خدا پيش او جلوه بدهند. ولي ما در مرحلة اول، زمين خورده هستيم و نميتوانيم دست از هوي و هوس برداريم. ما زمين خوردة خودمان هستيم، زمين خوردة همسايه نيستيم. ما نميتوانيم از آمال دنيوي دست برداريم، از اقتصاد و تشريفات دست برداريم؛ آن هم تشريفات وهمي و خيالي. بنابراين، همان جا ميمانيم. اگر همان جا ميمانديم بد نبود، بلکه بدتر هم ميشويم. چون حرکت شيطاني، انسان را در شيطنت متخصص ميکند و آدم را به شيطان نزديکتر ميسازد. همان طور که بندگي خدا انسان را به خدا نزديکتر ميکند، بندگي شيطان هم به شيطان نزديک ميکند. خدا همه را به حرمت محمد و آل محمد هدايت کند.