عقل، «ما عُبِدَ بِهِ الرَّحْمن» است. مرحلة اولِ عاقل بودن، سازندگي نفوس است. اگر ديديد در انسان نيرويي هست که او را به خدا نزديک ميکند، از بديها دور ميکند و به خوبيها نزديک ميکند، اين را عقل و عاقله ميگويند. اين مرحلة اول سازندگيِ عقل است.
اگر از سازندگي خويش فراغت پيدا کرد، و انساني شد که ميتواند جلو هوي و هوس خود را بگيرد، آن وقت براي رهبري مأموريت پيدا ميکند. آن وقت بايد نفوس بشري را تکميل کند.
مرحلة نخست سازندگي