نفوس الهي
اگر يک نفس ناري را هزار سال هم زندان کنند، آن لحظهاي که بيرون بيايد، همان نار است؛ همان آتش است. ولي نفسي که در بين آتشهاي بشر و آتشهاي نفس امارة بشري، الهيت و عقلانيت خود را حفظ کند و خود را به آتش مبتلا نکند، اين نفس، تکامل پيدا ميکند، با اسرار عالم و علوم الهي آشنا ميشود و فضائل و ملکات انسانيت را که مربوط به حرکت اختياري است، پيدا ميکند. در اين صورت، با همة شرور جهاني، خودش شر ندارد، با همة آتشهاي شرق و غرب، بيآتش است، بلکه ميخواهد آتشها را خاموش کند.