اگر لطف الهي نباشد، ما هم از هتّاکان و سفّاکان و افراد ناجور ميشويم. پس اگر خداي تعالي اخلاق فاضلة انساني نصيب شما کرد، غرور پيدا نکنيد که ما هستيم که اين کارهايم. تو نيستي. اگر حفظ و نگهداري الهي نباشد، آدم هرگونه کثافت کاري ميکند. نفس بشري اينچنين نفسي است؛ خطرناک است.
توجهات و فضل الهي است که نگهدار انسان است. آن آرامش نفساني که در انسان موجود است و با آن در برابر حوادث استقامت ميکند، مال خداست. خداي ناکرده اگر اين آرامش از انسان گرفته شود، از ديوانه بدتر است. اين يک حقيقت است، ولي انسان آن را تجربه نکرده است.